بعد از این دیوانه سازم خویش را

این شعر تقریبا واسه یک ماه پیشه ،شاید حال و هوای امروزم رو به نوعی مدیون حال و هوای اون روزِ این شعرم ...

فراوانیه یک حس که درونم پیداست
مشتعل گشتن از این درد از این فکر جداست
خاک و آب و باد و توفان در سرم
این عناصر در وجودم می پرند
علت المعلول و شک اندر شَکَم
دائم الشک و مُلوّن صورتم
در میان این چارچوب بزرگ
هیچ راهی نیست جز رفتن به دو !
دور را بینم ولیکن بی سبب
می روم مانند احمق ها جلو
عایشه مسلک ،علی پیکر ،محمد سیرتم
عاشق حس غریبِ  آتشم
هی بسوزم ،شعله ور گردم بسازم خویش را
"بعد از این  دیوانه سازم خویش را "

"نیما" 

/ 1 نظر / 34 بازدید
نارسیس

علت المعلول و شک اندر شَکَم دائم الشک و مُلوّن صورتم توصیف منه...جالبه :)([لبخند][لبخند]